Estafettefoto 2019

Voor de estafettefoto wordt elke keer een lid van Alphoto uitgenodigd om met een van zijn of haar foto's te "rijmen" op de voorganger. Dat kan in kleur zijn, in thema of in onderwerp. De rubriek is in juli 2017 begonnen.

(Klik op de foto voor een vergroting)


Foto's 2017 - Foto's 2018 - Foto's 2019 - Foto's 2020

De Estafettefoto van december komt van Erik Brouwer. Hij vertelt hierover: "Sportbestuurders zijn gek op hekken. Geen sportveld zonder metalen hekken en hekdeuren, met puntenkammen en ander afschrikwekkend ijzerwerk. Doel? U en mij buiten de deur houden, natuurlijk. In hun jargon heet dat ‘veiligheidsbeleid’. Gezellig is anders.
Er zijn ook hekken die niet bedoeld zijn om ons buiten te sluiten, maar juist om iets binnen te houden. Daar zit (of zat: hij gaat net weg) onze reiger op. Het is een ballenvanger, eerder een (hoog) nét dan een hék. Een mooie zitstok voor deze keurig gesoigneerde vogel; tot in elk veertje een heertje (of is het toch een dame?).
Hij vliegt op, maar doet dat met een vorstelijke slag. Zo moet het, en niet anders. Straks strijkt hier misschien een aalscholver neer, hoopt de fotograaf stiekem. Maar scholvers zoeken het liever wat hoger op, boven op zo’n lichtmast. Lichtmasten, daar zijn sportbestuurders ook gek op.

De estafettefoto van november komt van Rein de Lange. Hij zegt erover: "De foto die Hans ter Hoek inbracht als estafettefoto was geïnspireerd op ‘observatie’. Wat mij in zijn foto opvalt is de afstand die door (houten) hekken en een ruit wordt gecreëerd. Een afstand die nodig kan zijn is om veiligheidsreden, maar ook kan duiden op een verboden toegang. Ik heb eens een fotoserie gemaakt waar beide aspecten aan de orde waren. Ik heb daaruit de verboden toegang geselecteerd: stalen hek, prikkeldraad en waakhond".

De estafettefoto voor oktober komt van Hans ter Hoek. Hij legt uit waarom hij deze foto heeft gekozen: "De vorige foto van Johan met de drie pinguïns deed mij direct denken aan de bezoeken die ik vorig jaar bracht aan Blijdorp. Het thema was de observerende mens. Bij het Oceanium stonden deze drie (!) bezoekers voor het zeeleeuwen verblijf te kijken terwijl de meeuw geruime tijd de 3 bezoekers observeerde. Het is een situatie die je wel vaker in een dierentuin tegenkomt: wie observeert wie ?"                                                               

De estafettefoto van september komt van Johan Elzenga. Hij zegt erover: "We blijven nog even aan het strand van de Indische Oceaan, maar nu helemaal aan de andere kant, namelijk aan een strandje in Zuid Afrika. Wat zijn deze dames (of zijn het heren?) gaan doen? Zijn ze uit vissen geweest? Uit de dresscode valt niets op te maken, behalve misschien dat het een beetje een formele aangelegenheid is geweest, met dat pure zwart-wit. Maar de roze oog-make-up duidt mogelijk op toch een wat ontspannener uitje, en komt verrassend goed overeen met de vorige foto..."

Thérèse Obers neemt met deze foto het estafettestokje over. Haar toelichting: "Net als de voorgaande foto is ook deze foto genomen op Bali. Ook hier is sprake van een duidelijke dresscode (roze jurk, hoed, zonnebril, badslippers). Niet ingetogen maar juist uitbundige dames die het leven vieren. Wat vieren zij? Een dagje uit met vriendinnen? Een vrijgezellenparty?"

Dit dozijn jongeren heeft net plechtigheden bijgewoond in de Hindoeïstische Pura Besakih, de grootste tempel van Bali.  Daarom zijn zij grotendeels in het wit gekleed. Als je goed kijkt zie je nog een korreltje rijst dat tijdens de ceremonie op het voorhoofd wordt geplakt. Tijdens het bezoek aan de tempel is het dragen van een sarong verplicht.
Waarop ze wachten? Op hun ouders? Of op degene die hen komt ophalen? Ze hebben in elk geval geen aandacht voor de fotograaf en daarom is dit toch een ongedwongen foto.
De tempel die ze hebben bezocht bestaat uit 200 bouwwerken, verdeeld over 30 cmplexen, die zijn gebouwd tegen de hellingen van de vulkaan Gunung Agung.
Meer foto's op: https://henklangerak.nl/java

De estafettefoto van juni komt van Hanna Bakkal. Zijn toelichting op de foto: "Dit meisje springt een gat in de lucht om haar vrijheid te vieren, nadat ze eindelijk in een een veilig land is beland. Ze komt uit een land dat geteisterd werd door oorlog en vernietiging. Ze heeft nu hernieuwde hoop op een mooie toekomst waar ze altijd van droomde".

Jaap van der Linden reageert in mei op de foto van Kors: "De vorige estafettefoto, het beeld van Wolfgang Mattheuer in Leipzig, was er een van een figuur die een Hitlergroet brengt, als symbool voor de nazitijd en een gebalde vuist opsteekt als symbool voor de DDRtijd. Een voet heeft nog een soldatenlaars aan, de andere vooruitgestoken voet is kwetsbaar bloot en zet een stap in een onzekere, maar hoopvolle, toekomst.

Mijn estafettefoto laat een vrolijke onbezorgd genietende, jonge vrouw zien op de Dam in onze hoofdstad. Helaas is deze onbezorgde vrolijkheid niet het complete beeld van de huidige tijd. De vrede en veiligheid zijn erg ongelijk verdeeld, evenals de welvaart. Veel mensen zijn door geweld van huis en haard verdreven of zijn op zoek naar een beter leven. De westerse wereld kan maar moeilijk inschikken. De wereld verhardt en wordt meer en meer ego-gericht. Deze estafettefoto staat wat mij betreft (net als de vorige) voor hoop op een betere toekomst, nu in handen van de jeugd".

Kors de Bruin over zijn foto van april: "Hans heeft vorige maand een kunstwerk gefotografeerd waarop Anne Frank is afgebeeld. Het is kleurrijk en zoals Hans terecht opmerkt gaat er een zeker reclame effect vanuit. Mijn interesse gaat naast fotografie ook uit naar geschiedenis. Als ik op vakantie ben dan weet ik meestal wel wat zich in dat gebied heeft afgespeeld. Wij waren deze herfst op vakantie in Duitsland in de deelstaat Saksen. Wij hebben uiteraard een bezoek gebracht aan de stad Leipzig. Deze stad heeft een deel van zijn bekendheid te danken aan de componist Johann Sebastian Bach deze is hier cantor geweest. Na de oorlog (1945) kwam Leipzig binnen de DDR te liggen. Tijdens “Die Wende” speelde deze stad een grote rol met de vreedzame maandagdemonstraties. Midden in het centrum staat een merkwaardig beeld van Wolfgang Mattheuer (beeldend kunstenaar) die geboren is in 1927 en de oorlog en de DDR tijd aan den lijven heeft ondervonden. Zijn belangrijke bronzen beeld is “Jahrhundertschritt” uit 1984. In dit werk reflecteert Mattheuer op de problematische rol die Oost-Duitsland achter de rug heeft. Eerst als Nationaal Socialistisch en vervolgens als communistisch land. Het beeld met de Hitlergroet, gebalde vuist en soldaten laars zijn een zinnebeeld. De voet die een stap vooruit zet is bloot en kwetsbaar: wat zal de toekomst voor Duitsland in petto hebben? Dit is één van de schaarse plekken in Duitsland waar in de openbare ruimte de Hitlergroet te zien is. Dit beeld trof mij bijzonder het laat de worsteling zien van Duitsland na de oorlog. Een verdeeld land. Een aantal jaren geleden sprak ik hierover met een Duitser en hij zij “der Krieg hält uns noch fest” zijn vader moest niets van de Nazi’s hebben en had in een kamp gezeten. Deze foto is zwart wit, voorbijgangers lopen er ongemerkt aan het beeld voorbij. In de reflectie van het raam is te zien dat het alledaagse leven gelukkig doorgaat. Het is mij al eerder opgevallen dat Duitsland het oorlogsverleden niet heeft weggepoetst en dat vind je terug in dit beeld."

Hans Mol heeft voor deze rubriek een recente foto uitgezocht. Geschoten op de DSDM-werf in Amsterdam-Noord. Hij zegt: "Het is natuurlijk Anne Frank, een icoon uit het verleden. De foto vind ik aansluiten op die van Gertjan met het biilboard en de onscherpte van de snelle racewagen. Dat beeld is van deze tijd, snel. Maar waar blijf jezelf? Anne Frank is voor mij zo'n type dat zichzelf gebleven is, maar die in de huidige tijd toch weer uitgemolken wordt. De kunstenaar heeft hiervan een stijlvol streetartportret gemaakt. De kleursamenstelling heeft voor mij een reclame-effect, waardoor het bord mooi aansluit op de foto van de vorige maand."

De estafettefoto voor februari komt van Gertjan van Midden. Zijn toelichting: "Het zoeken naar een estafettefoto volgend op het carnaval was niet zo eenvoudig. Ik heb namelijk niks met carnaval. Ik heb het dus in een andere richting gezocht.

De optocht in Boskoop is zeker mooi.....maar wel heeeel traag. Ik breng er dus wat snelheid in. Deze foto is al weer een aantal jaren geleden gemaakt bij een Grand Prix op de Nürnburgring. Nu ben ik wel gewend foto's te maken met snelheid, omdat ik op vliegshows steeds probeer die snelheid goed vast te leggen. Het gaat dan soms om foto's van vliegtuigen die 800 of 900 km per uur vliegen of elkaar passeren met elk 600 km per uur (in tegengestelde richting wel te verstaan.) Steeds als ik deze foto weer tegenkom geeft hij me voldoening. Het bleek namelijk dat het fotograferen van een F1 wagen op topsnelheid (ruim 300 km per uur) nog veel lastiger is. Die auto's zijn namelijk veel dichterbij dan de vliegtuigen tijdens een vliegshow. Het gaat dus relatief sneller en er staan hekken voor. Nadat ik het meetrekken redelijk onder de knie had ben ik gaan proberen de achtergrond scherp te maken en de auto als een streep weer te geven. Je wilt niet weten hoeveel foto's ik heb gemaakt voordat dat lukte...……...Het maken van een snelle serie vind ik namelijk geen kunst. Een druk op de knop en het moet goed zijn. Ouderwets misschien....maar dit is het resultaat."


Mocht je vinden dat de foto wel heel veel reclamebord en weinig auto toont, dan is dit de reactie van Gertjan: "Juist het reclamebord was voor mij de trigger om te proberen een auto exact daarvoor te krijgen. Het effect zou immers lang niet zo groot zijn als ik een stuk zonder bord had genomen met gewoon gras, een hek of de vangrail".

De estafettefoto van januari is gemaakt door Rieni Stolwijk. Zij wilde, na het wat sombere beeld van vorige maand over bedreigde vissen door de plastic soep, vervolgen met een vrolijke foto van vissen in heldere kleuren op een Carnavalskar in Boskoop. "Ik geniet elk jaar van de prachtige optocht die vlak bij ons huis langs komt. De wagens zijn soms zo hoog dat er een mechaniek in gemaakt moet worden om het hoogste stuk van de wagen te laten zakken, om over de hefbrug te kunnen rijden. De gidsen en verkenners van de Boskoopse Scouting zijn wel een half jaar bezig om de mooiste wagen te maken".

Rechtermuisknop uitschakelen