De vakantiefoto's van Henk Langerak

Op clubavonden kan er wel eens enigszins denigrerend worden gesproken over vakantiesfoto's. Er wordt dan bedoeld dat het eigenlijk kiekjes zijn die op een clubavond niet thuis horen. Maar wat nu als je een vakantie gebruikt om juist aan één project te werken? Dat je dan bijzondere landchapsfoto's maakt of portretten van mensen die je anders niet ontmoet? Gebruiken die je in eigen land niet ziet. Speelse objecten, markten, noem maar op. Dit soort foto's kunnen de leden van Alphoto hier in de vakantiemaanden tonen.

De vierde ronde is voor Henk Langerak


Klik op een foto voor een vergroting  - reageer via de link onderin

Toelichting van Henk Langerak:


Op vakantie - en zeker bij een verre reis - vind ik het leuk om mensen in hun eigen omgeving te portretteren. Deze foto's zijn allemaal gemaakt op Java en Bali. De eerste twee in kleine dorpjes op Java. De Javaanse danseres en de man met de markante snor zag ik bij het paleis van de sultan in Jogjakarta. De vrouw met de pientere oogjes (5) bestierde een winkeltje in Pangembangan op Bali en de vrouw met de tulband (6) verkocht kleedjes bij de grootste hindoe tempel ter wereld in Banjar Besakih.


Bij dit soort portretten hoeven mensen van mij niet in de lens te kijken.

Hoe maak je zo'n foto als je de taal niet spreekt? Even glimlachen naar degene die je wilt portretteren en duidelijk je camera laten zien. Als iemand afwerende gebaren maakt, dan maak je de foto niet.
De lensopening was bij deze foto's 5,6 of 6.3. Alleen bij de tweede foto heb ik 1,8 gebruikt. De laatste foto is met een 30 mm stand op mijn zoomlens gemaakt. 2, 4 en 5 met 50 mm en de andere twee met plm 150 mm.


De zwart-wit foto's van de Amerikaanse landschappen zijn min of meer geïnspireerd door Sebastião Salgado wiens grote overzichts-tentoonstelling ik in Rotterdam zag. Wat me vooral boeide was het diepe zwart in zijn landschappen en portretten. Ik heb eens gekeken of ik dit in een paar van mijn foto's ook kon toepassen. En ja, het lukte aardig. Al mag ik nog niet in zijn schaduw staan natuurlijk.


Onlangs vroeg iemand zich bij een van deze foto's af hoe die in kleur zo zou zijn. Tsja, dan zijn ze zoals alle andere foto's die op deze toerische trekpleisters zijn gemaakt. In zwart-wit krijg je er een heel andere kijk op, vind ik.
In deze serie zijn alle foto's - op de eerste van Bryce Canyon na - met een 18 mm lens gemaakt. Bij de eerste is iets ingezoomd, namelijk 47 mm. Het diafragma stond wisselend tussen de f 7,1 en f 13.



Wilt u a.u.b. in het reactievenster uw e-mail adres invullen? Leden van Alphoto kunnen volstaan met hun naam. Hun mailadres is al bij ons bekend.

Rechtermuisknop uitschakelen